|
|
Tot nu toe
|
![]() |
| in alfabetische volgorde | |
||||||||
Brussel
Strijdersgang,
![]() |
Koekelberg,
één van de 19 Brusselse gemeenten,
telde halverwege de 19e eeuw zo’n
350 gangen (“impasses”), vooral
bewoond door de snelgroeiende
arbeidersklasse. Van die talrijke
gangen is enkel de Strijdersgang
(Frans: Impasse des Combattants)
overgebleven. Na een renovatie vormt
deze een rustige enclave, volledig
omringd door één van de slechtste
wijken van Brussel. De Strijdersgang, alleen bereikbaar via de Deschampheleerstraat tussen de Leopold II-laan en de Gentsesteenweg, heette vroeger de Keizersgang, maar werd na de Eerste Wereldoorlog hernoemd ter ere van de Brusselse jongens die van hieruit vrijwillig naar het front trokken. Ooit woonden er veel vis- en mosselverkopers. Tegenwoordig telt de gang vooral muzikanten en kunstenaars onder haar bewoners, verspreid over zo’n twintig huizen. Het is een oase in de stad, met weinig lawaai en nauwelijks contact met de directe omgeving.
![]() |
||||||||
| Chêne-Bourg | |||||||||
Chêne-Bourg
|
![]() Chêne-Bourg
is de kleinste gemeente van het
kanton Genève, met een oppervlakte
van slechts 1.28 km².
Het is een aangename residentiële
stadsgemeente: niet overdreven
populair, maar ook niet snobistisch.
Met de tram of een elektrische fiets
– getest! – bereik je het centrum
van Genève (Cours de Rive) in
slechts een kwartiertje.De drie gemeenten in de streek – Chêne-Bourg, Chêne-Bougeries en Thônex – vormen een soort verbroedering. Hun inwoners noemen zichzelf Chênois. De Franse grens ligt op ongeveer 800 meter van het gemeentehuis, en elke ochtend steken duizenden grensarbeiders Chêne-Bourg over via de grensovergangen bij Thônex-Vallard en Moillesulaz-Gaillard. |
||||||||
| Collex |
|||||||||
Collex
kanton Genève
![]() |
Collex-Bossy
is een Zwitserse gemeente in het
kanton Genève. De gemeente omvat
twee dorpen, Collex en Bossy, die al
sinds 1258 bekendstaan onder le
Latijnse namen als Coliacum en
Bocium. Oorspronkelijk maakte de
streek deel uit van de Franse
baronie Bastie-Beauregard; later
kwam Collex-Bossy in handen van
Genève en werd het in 1815, na het
Congres van Wenen, officieel
Zwitsers. Collex ligt op 470 meter boven zeeniveau, zo’n 100 meter hoger dan het Meer van Genève. Het dorp heeft een uitgesproken landelijk karakter. Van de totale oppervlakte van 7 km² wordt 65% gebruikt voor landbouw (vooral granen, fruit en wijngaarden), 25% bestaat uit bossen en slechts 10% uit bebouwing, parken en wegen. Collex telt 1687 inwoners, van wie 549 buitenlanders. In Collex vind je een basisschool, een gemeentezaal, een sportterrein met voetbalclub, een rooms-katholieke kerk, een kapel, een kasteel dat wijn produceert en verkoopt, een buvette en een honingproducent. Collex staat bovendien bekend om zijn bizons, die in de velden rond het dorp grazen en ook op het menu staan van het plaatselijke restaurant. De gemeente grenst aan Bellevue en Versoix (kanton Genève) en aan Frankrijk (gemeenten Ferney-Voltaire, Ornex en Versonnex). Er zijn twee onbewaakte grensovergangen voor voertuigen (Vireloup en Bossy) en talloze padden tussen de twee landen.
![]() |
||||||||
| Leipzig |
|||||||||
Leipzig
Gerberstraße (Leipzig-Mitte)
|
Leipzig is de grootste stad van
Saksen. In vroegere tijden was het
de vierde grootste stad van
Duitsland (nu nummer 9), sterk
gegroeid dankzij de industriële
revolutie in de 19e eeuw. Leipzig is
bekend om zijn handelsbeurs, zijn
talrijke uitgeverijen, het kolossale
oorlogsmonument ter herdenking van
de Slag bij Leipzig in 1813, de
Thomaskerk waar J.S. Bach werkte en
componeerde, een grote BMW-fabriek
en de Europese hub van DHL. Het
Centraal Station van Leipzig is het
grootste station ter wereld, terwijl
het Beierse Station van Leipzig het
oudste station van Duitsland is. In het hart van de stad ligt de Auerbachskeller, waar Goethe at en dronk toen hij in Leipzig studeerde, en waar een scène uit zijn "Faust" plaatsvindt (de ontmoeting tussen Dr. Faust en Mephistopheles). Leipzig was in 1989 het belangrijkste brandpunt van het burgerlijke verzet tegen de Socialistische Partij, wat leidde tot het einde van de DDR.
|
||||||||
| Moskou | |||||||||
Moskou
verschillende adressen
|
Men
kent "verbrusseling" als synoniem
voor eclectische ruimtelijke
ordening, maar "vermoskouing" is nog
erger. Moskou is een stad zonder
ziel, zonder geest, zonder stijl —
gewoon een onsamenhangende optelsom
van wijken en gebouwen zonder
gemeenschappelijke noemer. Reusachtig groot (nummer 1 in Europa). — Hoe is Moskou? — ’t Is groot. — Nog iets toe te voegen? — Nee. Moskou slaapt nooit — getest. Het culturele leven is rijk. Honderden goede restaurants. Je kunt er alles vinden, 24/7: een koelkast in de supermarkt kopen om vier uur ’s ochtends, of ’s nachts de klantenservice van een webwinkel bellen. De wachttijden voor een afspraak bij de tandarts variëren van tien minuten tot een uur; in medische centra krijg je vrijwel altijd onmiddellijk een afspraak. Bijna alles is direct beschikbaar, en je hebt altijd keuze. Moskou is de enige plaats die ik ken waar de klant werkelijk koning is — zonder overdrijving. |
||||||||
| Namen | |||||||||
Namen
|
Op
de plek waar de Samber uitmondt in
de Maas ligt Namen, de
administratieve hoofdstad van
Franstalig België en de zetel van de
Waalse overheid. Namen is een kleine, gezellige universiteitsstad; haar universiteit werd in 1831 opgericht door de Orde van de Jezuïeten. Op een heuvel van circa 100 meter hoog staat de Citadel van Namen — een van de grootste burchten van Europa. |
||||||||
| Nikolo-Oerupino | |||||||||
Nikolo-Oerupino
Moskous gewest, gemeente Krasnogorsk ![]() |
Nikolo-Oerjupino (Николо-Урюпино) is
een mooi dorp nabij Moskou. De
ligging is uniek voor het Moskouse
Gewest vanwege de combinatie van de
nabijheid van de hoofdstad en de
charme van het typische platteland.
Nikolo-Oerjupino is een rustige impasse zonder doorgaand verkeer: wie hier komt, woont hier. Het dorp geniet van een uitstekende ecologische situatie. Omgeven door bossen ontvangt het de frisse westenwinden, zodat eerst Nikolo-Oerjupino ademt, en pas daarna Moskou. In de omgeving is geen industrie en er is geen lawaai van spoorwegen of snelwegen. Met de auto bereik je de Moskouse Ring in een kwartiertje: eerst rij je 4 km door het bos en vervolgens nog 9 km over de autosnelweg E22 (M9) Moskou–Riga, een van de snelste wegen van Rusland. Het dorp telt ongeveer 400 inwoners, deels in het oude dorpsgedeelte en deels in drie omheinde woonwijken ("gated communities"). De infrastructuur omvat twee buurtwinkels, een middelbare school en — verrassend — een goed Zwitsers restaurant. Nikolo-Oerjupino bestaat al meer dan vier eeuwen en wordt voor het eerst genoemd aan het einde van de 16e eeuw. Eeuwenlang was het eigendom van de prinselijke families Golitsyn en Joessoepov, met een statig herenhuis, een landschapspark in klassieke stijl, een kerk en huizen voor de lijfeigenen. Na de revolutie van 1917 werd het landgoed genationaliseerd. Eerst werd het herenhuis een museum, daarna een kazerne van het Rode Leger. De Sint-Nicolaaskerk werd gesloten en gebruikt als opslagruimte. ![]() ![]() |
||||||||
| Overijse | |||||||||
Overijse
Kouterstraat, ![]() |
Overijse ligt ten zuidoosten van
Brussel en telt ongeveer 25000
inwoners. Het dorp ligt in de
Vlaamse Rand, tussen het Brussels
Hoofdstedelijk Gewest en Wallonië.
Het is een groene, rustige en
gastvrije gemeente met een goed
ontwikkelde infrastructuur. Overijse is een Nederlandstalige gemeente. De Overijsenaren zijn zeer vriendelijk tegenover anderstaligen die Nederlands spreken (ook al is dat niet altijd ideaal) en het historische Vlaamse karakter van de gemeente respecteren. Zo’n houding vind ik zeer motiverend voor anderstaligen. Het dorp dankt zijn naam aan de rivier die door de gemeente stroomt: de IJse. De oudste benaming, Isca, vinden we terug in een oorkonde die dateert uit 832. Het woord Isca is van Keltische oorsprong, werd gelatiniseerd en betekent "water".
| ||||||||
| Ségny | |||||||||
Ségny
|
De grootste stad van de regio is Gex (10'000 inwoners). Ook bekend is Ferney-Voltaire, waar Voltaire 23 jaar heeft gewoond. Zijn kasteel staat hier nog steeds en is te bezoeken. |
||||||||
|
Sint-Petersburg |
|||||||||
Sint-Petersburg
Sjpalernajastraat, Kondratjewskilaan
|
De geest van deze stad is absoluut enig in zijn soort. Unieke stijl. Witte nachten. Kaaien van graniet, grachten, rivieren, stranden en de zee. Leeuwen, sfinxen en ruiterstandbeelden. 580 bruggen, waarvan 20 beweegbaar. Talrijke paleizen en 200 musea. Architectuur: empire, classicisme, barok, constructivisme, sovjetmonumentalisme en "plattenbau" buiten het historische centrum + de hoogste wolkenkrabber van Europa — je vindt alles in het Palmyra van het Noorden. Geschiedenis. De imperiale hoofdstad, de "stad van de drie revoluties", het tragische beleg van Leningrad, en altijd — de "culturele hoofdstad". De meeste steden werden volgens het bottom-up-principe gebouwd: eerst een dorpje, dat uitgroeide tot een stad. Sint-Petersburg was top-down: eerst een onleefbare tabula rasa, een koude rivier tussen moerassen, maar de wil van één man in 1703 veranderde alles. Een voormalig moeras werd de "Dubai" van zijn tijd, een "Paradijs", zoals Peter de Grote het noemde.
Kunst. De wieg van een groot deel van de Russische literatuur, de stad van Poesjkin en Dostojevski. De Hermitage is het grootste museum van Europa, zowel qua aantal exposities als oppervlakte. De meest Europese stad van Rusland, als het woord "Europees" nog van toepassing is. Kortom: het Venetië van het Noorden — naast Brugge.
![]()
![]() |
© A.
Kobzar, 1996–onward. Last
update: 11 July 2026.
Hosted in the EU. |
![]() |
![]() Home |
![]() Contact |